BB King: Król Bluesa, ikona gitary, zdobywca Grammy

28

B.B. King, którego prawdziwe nazwisko brzmiało Riley B. King, urodził się 16 września 1925 roku i na przestrzeni ponad siedmiu dekad kariery stał się jednym z najbardziej wpływowych gitarzystów elektrycznych XX wieku, zyskując zasłużony tytuł „Króla Bluesa”. Na 14 maja 2015 roku, w wieku 89 lat, artysta zmarł w Las Vegas, pozostawiając po sobie legendę muzyki bluesowej, ukształtowaną od dzieciństwa spędzonego na plantacjach bawełny w Mississippi po światowe sceny i współpracę z największymi ikonami muzyki.

Jego życie było głęboko splecione z muzyką bluesową, którą nie tylko wykonywał, ale również aktywnie współtworzył, inspirując niezliczone pokolenia muzyków. Styl gry B.B. Kinga, charakteryzujący się wyrafinowanym vibrato i zwięzłymi, melodyjnymi frazami, wywarł nieodwracalny wpływ na gatunek blues, rhythm and blues, a także na rock and roll, definiując na nowo brzmienie gitary elektrycznej.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 14 maja 2015 roku miał 89 lat.
• Żona/Mąż: Brak danych o aktualnym stanie cywilnym lub ostatniej żonie w dostarczonym tekście.
• Dzieci: Brak danych o dzieciach w dostarczonym tekście.
• Zawód: Gitarzysta bluesowy, wokalista, kompozytor.
• Główne osiągnięcie: Uznawany za „Króla Bluesa”, jeden z najbardziej wpływowych gitarzystów elektrycznych w historii.

Podstawowe informacje o B.B. Kingu

Riley B. King przyszedł na świat 16 września 1925 roku na plantacji bawełny Bear Creek niedaleko Itta Bena w stanie Mississippi. To właśnie te, naznaczone ciężką pracą i głęboką kulturą tereny, ukształtowały jego wczesne życie i stały się fundamentem jego przyszłej kariery muzycznej. Artysta zmarł 14 maja 2015 roku w Las Vegas w stanie Nevada, w wieku 89 lat, kończąc tym samym ponad siedem dekad niezwykłej kariery, która na zawsze zapisała się w historii muzyki amerykańskiej.

Słynny pseudonim artystyczny „B.B. King” ewoluował w trakcie jego pracy w radiu WDIA w Memphis. Początkowo określano go mianem „Beale Street Blues Boy”, co wkrótce skrócono do „Blues Boy”, by ostatecznie przyjąć formę rozpoznawalną na całym świecie: „B.B.”. Tytuł „Króla Bluesa” nie był przypadkowy – B.B. King jest powszechnie uznawany za jednego z najważniejszych gitarzystów elektrycznych drugiej połowy XX wieku i jednego z „Trzech Króli Gitary Bluesowej”, obok takich legend jak Albert King i Freddie King. Jego styl gry, charakteryzujący się wyrafinowanymi vibrato i zwięzłymi, melodyjnymi frazami, wywarł nieodwracalny wpływ na gatunek blues, rhythm and blues, a także na rock and roll.

Rodzina i życie prywatne B.B. Kinga

Dzieciństwo Riley’a B. Kinga było naznaczone trudnościami. Urodził się jako syn sharecropperów, Alberta i Nory Elli King. Gdy miał zaledwie cztery lata, jego matka opuściła rodzinę, przez co przyszły muzyk był wychowywany głównie przez babcię. Te wczesne doświadczenia z pewnością wpłynęły na jego późniejsze życie i twórczość, nadając mu głębię i wrażliwość, które słyszalne są w jego bluesowych balladach.

W młodości B.B. King pracował przy odziarnianiu bawełny (cotton gin) w Indianoli. To miasteczko darzył szczególnym sentymentem, często nazywając je swoim rodzinnym domem. W latach swojej młodości, przed rozpoczęciem kariery muzycznej, King służył również w armii Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej. Został z niej zwolniony, ponieważ uznano go za osobę „kluczową dla gospodarki wojennej”, co świadczyło o jego wysokich umiejętnościach, między innymi w prowadzeniu traktora.

Przełomowym momentem w jego życiu, który otworzył drzwi do świata muzyki, była przeprowadzka do Memphis w 1946 roku. Tam przez dziesięć miesięcy mieszkał u swojego kuzyna, Bukka White’a, który był już wówczas znanym muzykiem bluesowym. Ta bliska relacja i możliwość obserwowania kariery kuzyna z pewnością zainspirowały młodego Rileya do podążania własną ścieżką w świecie bluesa.

Kariera muzyczna i zawodowa B.B. Kinga

Pierwsze kroki muzyczne B.B. King stawiał w chórze gospel, a gry na gitarze uczył się od lokalnego ministra. Swoją pierwszą własną gitarę, instrument, który miał stać się przedłużeniem jego duszy, kupił za 15 dolarów od swojego pracodawcy, spłacając ją z pensji przez dwa miesiące. Ten skromny początek zapoczątkował drogę do stania się jednym z najwybitniejszych gitarzystów w historii. W tym samym czasie kształtował się jego styl, czerpiąc z tradycji gospel, która nadała jego grze niepowtarzalną emocjonalność.

Podczas swojej pracy w Memphis, King poznał T-Bone Walkera, którego gra na gitarze elektrycznej wywarła na nim ogromne wrażenie. Po usłyszeniu jego muzyki, Riley stwierdził, że za wszelką cenę musi zdobyć gitarę elektryczną. To spotkanie i fascynacja stylem T-Bone Walkera zdefiniowały jego późniejszy, niepowtarzalny styl gry, który stał się znakiem rozpoznawczym króla bluesa. To właśnie T-Bone Walker był jednym z głównych inspiratorów jego wejścia w świat bluesa elektrycznego.

B.B. King słynął z tytanicznej etyki pracy. Przez większość swojej kariery grał średnio ponad 200 koncertów rocznie, co jest wyczynem nieosiągalnym dla wielu artystów. W rekordowym 1956 roku wystąpił aż 342 razy, demonstrując swoje zaangażowanie i pasję do muzyki, która przez lata przyciągała tysiące fanów na całym świecie. Jego koncerty, pełne emocji i mistrzowskiej gry na gitarze, stały się legendą.

Współprace muzyczne

W 1988 roku B.B. King nawiązał współpracę z irlandzkim zespołem U2, nagrywając utwór „When Love Comes to Town” na ich album „Rattle and Hum”. Ta kolaboracja otworzyła go na nową generację fanów i przypomniała o jego nieprzemijającym talencie młodszej publiczności. Kolejnym ważnym momentem w jego karierze był duet z Erikiem Claptonem. W 2000 roku nagrali wspólnie album „Riding With the King”, który okazał się ogromnym sukcesem komercyjnym i artystycznym, zdobywając prestiżową nagrodę Grammy.

Ostatni publiczny koncert B.B. Kinga odbył się 3 października 2014 roku w House of Blues w Chicago, kończąc tym samym jego niezwykłą, trwającą dekady podróż po scenach świata. Ten koncert był symbolicznym zakończeniem kariery, która na zawsze odmieniła oblicze muzyki bluesowej.

Nagrody i osiągnięcia B.B. Kinga

Pozycja B.B. Kinga w historii muzyki została potwierdzona licznymi wyróżnieniami. W 1980 roku został uhonorowany miejscem w Blues Hall of Fame, a w 1987 roku dołączył do grona legend Rock and Roll Hall of Fame. Te prestiżowe wpisy świadczą o jego fundamentalnym wkładzie w rozwój muzyki bluesowej i rock and rollowej.

Jednym z jego największych sukcesów artystycznych była jego wersja utworu „The Thrill Is Gone”. W 1970 roku nagranie to przyniosło mu nagrodę Grammy, stając się jego największym hitem i ikoną gatunku. Jego wpływ na kolejne pokolenia muzyków jest nie do przecenienia. Magazyn Rolling Stone w 2011 roku sklasyfikował B.B. Kinga na zaszczytnym 6. miejscu listy 100 największych gitarzystów wszech czasów, co tylko podkreśla jego mistrzostwo i unikalność stylu gry na gitarze.

Najważniejsze nagrody i wyróżnienia

• Wprowadzenie do Blues Hall of Fame (1980)
• Wprowadzenie do Rock and Roll Hall of Fame (1987)
• Nagroda Grammy za „The Thrill Is Gone” (1970)
• 6. miejsce na liście 100 największych gitarzystów wszech czasów (Rolling Stone, 2011)

Działalność filantropijna i osobowość B.B. Kinga

B.B. King był nie tylko wybitnym muzykiem, ale także człowiekiem o wielkim sercu. W grudniu 1997 roku, podczas piątego dorocznego koncertu bożonarodzeniowego w Watykanie, artysta przekazał swoją słynną gitarę „Lucille” w prezencie papieżowi Janowi Pawłowi II. Ten gest symbolizuje jego głęboki szacunek i duchowe połączenie z wartościami, które reprezentował.

W 2008 roku w Indianoli otwarto B.B. King Museum and Delta Interpretive Center. Muzeum to powstało z myślą o ochronie dziedzictwa artysty i edukowaniu społeczeństwa o bogatej kulturze delty Mississippi, skąd pochodził King. Jest to miejsce, które pozwala na poznanie nie tylko życia i twórczości B.B. Kinga, ale także historii regionu, który go ukształtował.

Inne role i projekty B.B. Kinga

Talent B.B. Kinga wykraczał poza scenę muzyczną. W 1998 roku artysta pojawił się na wielkim ekranie w filmie „Blues Brothers 2000”. Wcielił się tam w rolę lidera fikcyjnej supergrupy Louisiana Gator Boys, pokazując swoje aktorskie umiejętności i charyzmę, która towarzyszyła mu przez całą karierę.

Ciekawostki z życia B.B. Kinga

Najbardziej znaną ciekawostką z życia B.B. Kinga jest historia jego gitary, którą nazwał „Lucille”. Nazwa ta wzięła się z dramatycznego wydarzenia w Twist w Arkansas. Podczas koncertu wybuchł pożar, wywołany przez dwóch mężczyzn bijących się o kobietę imieniem Lucille. King, ryzykując życie, wybiegł z płonącego klubu, aby ratować swój instrument, który odtąd nosił imię swojej wybawicielki. Ta historia stała się symbolem jego przywiązania do gitary i jej znaczenia w jego życiu.

Innym niezapomnianym momentem było wystąpienie dla Baracka Obamy w Białym Domu 21 lutego 2012 roku podczas wydarzenia „Red, White and Blues”. Tam też B.B. King namówił prezydenta do wspólnego zaśpiewania fragmentu utworu „Sweet Home Chicago”, co było wyrazem jego niezwykłej charyzmy i umiejętności tworzenia niezapomnianych chwil.

Warto wiedzieć: B.B. King był znany z tego, że przez większość swojej kariery grał średnio ponad 200 koncertów rocznie, a w rekordowym 1956 roku wystąpił aż 342 razy. Jego niesamowita etyka pracy i oddanie muzyce były inspiracją dla milionów.

Zdrowie B.B. Kinga

Pod koniec życia B.B. King zmagał się z problemami zdrowotnymi. W październiku 2014 roku, po koncercie w Chicago, lekarze zdiagnozowali u niego silne odwodnienie i skrajne wyczerpanie. Te problemy zdrowotne stały się bezpośrednią przyczyną zakończenia jego ostatniej trasy koncertowej, zamykając tym samym rozdział jego długiej i owocnej kariery scenicznej.

B.B. King, jako „Król Bluesa”, pozostawił po sobie dziedzictwo pełne pasji i niezłomności, udowadniając, że prawdziwa sztuka płynie prosto z serca, inspirując kolejne pokolenia do podążania za swoimi marzeniami.

B.B. King, legendarny „Król Bluesa”, pozostawił po sobie niezatarty ślad w historii muzyki. Jego mistrzowskie opanowanie gitary elektrycznej, połączone z głęboką emocjonalnością i niezwykłą charyzmą, wpłynęło na kształt bluesa, rock and rolla i wielu innych gatunków. Od skromnych początków na plantacjach bawełny po światowe sceny i hołdy od prezydentów, jego kariera była świadectwem nie tylko ogromnego talentu, ale także tytanicznej pracy i niezłomnej pasji do muzyki. Dziedzictwo B.B. Kinga żyje nadal, inspirując muzyków i fanów na całym świecie do odkrywania głębi i piękna muzyki bluesowej.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/B._B._King