Carlo Ponti: Miłość Sophii Loren, Watykan i skandal.

26

Carlo Ponti Sr. (ur. 11 grudnia 1912 r., zm. 10 stycznia 2007 r.) to postać, której nazwisko jest nierozerwalnie związane z historią światowego kina, zwłaszcza włoskiego. Jako jeden z najbardziej płodnych i wpływowych producentów filmowych XX wieku, Ponti stał za powstaniem ponad 140 produkcji, które na stałe wpisały się w kanon kinematografii. Jego życie prywatne, naznaczone burzliwym i długotrwałym związkiem z ikoną kina, Sophią Loren, stanowi fascynującą opowieść o miłości, determinacji i przezwyciężaniu przeszkód prawnych. Na [styczeń 2007] miał 94 lata.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na [styczeń 2007] miał 94 lata.
• Żona/Mąż: Sophia Loren (od 1966), Giuliana Fiastri (1946–1965).
• Dzieci: Carlo Ponti Jr., Edoardo Ponti, Guendalina Ponti, Alessandro Ponti.
• Zawód: Producent filmowy.
• Główne osiągnięcie: Produkcja ponad 140 filmów, w tym nagrodzonego Oscarem filmu „La Strada” oraz wspieranie międzynarodowej kariery Sophii Loren.

Podstawowe informacje o Carlo Pontim

Dane biograficzne i wykształcenie

Carlo Fortunato Pietro Ponti Sr. urodził się 11 grudnia 1912 roku w miejscowości Magenta, w Lombardii. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Mediolanie, co okazało się solidnym fundamentem dla jego przyszłej kariery producenckiej. Po studiach pracował w kancelarii ojca, zdobywając cenne umiejętności negocjacyjne i prawne, które później wykorzystywał w świecie filmowym.

Carlo Ponti został uhonorowany najwyższym włoskim odznaczeniem państwowym – mianowano go Kawalerem Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoch (Cavaliere di Gran Croce OMRI) w 1996 roku. Zmarł 10 stycznia 2007 roku w Genewie, w wieku 94 lat, po dziesięciodniowej hospitalizacji spowodowanej komplikacjami płucnymi.

Rodzina i życie prywatne Carlo Pontiego

Pierwsze małżeństwo i dzieci

W 1946 roku Carlo Ponti poślubił Giulianę Fiastri, z którą doczekał się dwójki dzieci: córki Guendaliny i syna Alessandro. To pierwsze małżeństwo miało później istotne znaczenie prawne w kontekście jego związku z Sophią Loren.

Związek i małżeństwo z Sophią Loren

Spotkanie z młodszą o 22 lata Sofią Lazzaro (później znaną jako Sophia Loren) w 1951 roku było punktem zwrotnym w życiu Pontiego. Dostrzegł w niej ogromny potencjał i aktywnie zaczął budować jej międzynarodową karierę. Ich związek napotkał na poważne przeszkody prawne we Włoszech z powodu restrykcyjnych przepisów dotyczących rozwodów. W 1957 roku Ponti i Loren zawarli ślub przez pełnomocnika w Meksyku, jednak włoskie władze uznały ten związek za bigamię. Aby móc legalnie poślubić Sophię Loren, Ponti, wraz z żoną i Loren, przenieśli się do Francji. Po uzyskaniu francuskiego obywatelstwa i rozwiązaniu pierwszego małżeństwa w 1965 roku, Carlo Ponti i Sophia Loren zawarli cywilny związek małżeński 9 kwietnia 1966 roku w Sèvres, rozpoczynając tym samym jedno z najbardziej znanych i trwałych małżeństw w historii kina. Ich związek przetrwał aż do śmierci Carlo Pontiego.

Synowie Carlo Pontiego

Z Sophią Loren Carlo Ponti miał dwóch synów: Carlo Pontiego Jr., który zdobył uznanie jako dyrygent, oraz Edoardo Pontiego, który poszedł w ślady ojca, stając się cenionym filmowcem i często współpracującym z matką.

Kariera zawodowa Carlo Pontiego

Początki kariery i pierwsza produkcja

Carlo Ponti był jednym z najbardziej płodnych producentów w historii kina, z dorobkiem przekraczającym 140 filmów. Jego ambicje dotyczące stworzenia silnego włoskiego przemysłu filmowego sięgają początków lat 40. XX wieku. W 1940 roku zrealizował swoją pierwszą produkcję, „Piccolo mondo antico” w reżyserii Mario Soldatiego, która zapoczątkowała jego długą i owocną karierę.

Współpraca z Dino De Laurentiisem

W latach 1950–1956 Carlo Ponti stworzył niezwykle owocny duet producencki z Dino De Laurentiisem, czego efektem było powstanie ponad 80 filmów. Ta współpraca znacząco wpłynęła na kształt włoskiego kina lat 50. i ugruntowała pozycję obu twórców w branży.

Współpraca z wybitnymi reżyserami

Ponti miał niezwykłe wyczucie talentu, czego dowodem jest jego współpraca z najwybitniejszymi reżyserami swojej epoki. **Szczególnie ważna była jego współpraca z Federico Fellinim, czego owocem była przełomowa produkcja „La Strada”.** Ponti produkował również filmy Michelangelo Antonioniego („Blowup”, „The Passenger”), Vittorio De Siki („Matka i córka”) oraz epickie dzieła Davida Leana („Doktor Żywago”).

Aktywność na rynku francuskim

Lata 60. to okres intensywnej działalności Pontiego na francuskim rynku filmowym. Aktywnie wspierał rozwój Nowej Fali, współpracując z takimi twórcami jak Jean-Luc Godard przy filmach „Kobieta jest kobietą” i „Pogarda”, a także z Agnès Vardą nad filmem „Cléo od 5 do 7”. Jego zaangażowanie podkreślało jego otwartość na nowe nurty w kinie europejskim.

Produkcje z Totò

Carlo Ponti był również producentem wielu popularnych komedii z udziałem legendarnego włoskiego aktora Totò. Wśród nich warto wymienić „Toto a colori” z 1952 roku, który był pierwszym włoskim filmem kolorowym i stanowił ważny krok technologiczny dla kinematografii.

Nagrody i osiągnięcia Carlo Pontiego

Sukcesy z filmami Oscara

W 1954 roku Carlo Ponti zdobył Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny za produkcję „La Strada” Federico Felliniego. Kolejnym znaczącym sukcesem była nominacja do Oscara w kategorii Najlepszy Film w 1965 roku za epicką produkcję „Doktor Żywago”, która stała się jego najbardziej dochodowym dziełem.

Nagroda Festiwalu w Cannes

Film „Karuzela neapolitańska”, którego Ponti był producentem, przyniósł mu Nagrodę Międzynarodową na festiwalu w Cannes w 1954 roku, co potwierdziło jego znaczenie na arenie międzynarodowej.

Wsparcie dla kariery Sophii Loren

Dzięki wsparciu i wizji Carlo Pontiego, Sophia Loren zdobyła Oscara za rolę w filmie „Matka i córka” (Two Women) w 1960 roku. Było to przełomowe osiągnięcie, czyniące ją pierwszą aktorką nagrodzoną Oscarem za rolę w filmie nieanglojęzycznym, co było w dużej mierze zasługą Pontiego.

Kolekcja sztuki Carlo Pontiego

Zbiory dzieł sztuki

Carlo Ponti był nie tylko pasjonatem kina, ale także zapalonym kolekcjonerem sztuki. Posiadał imponującą kolekcję dzieł mistrzów takich jak Picasso, Braque, Renoir, Magritte, Salvador Dalí czy Giorgio de Chirico, co świadczyło o jego wyrafinowanym guście i szerokich zainteresowaniach kulturalnych.

Kolekcja prac Francisa Bacona

Jego zbiory były szczególnie cenione za posiadanie dziesięciu rzadkich obrazów Francisa Bacona, w tym jego słynnych „obrazów papieskich”. Ta kolekcja stanowiła ważną część jego dziedzictwa artystycznego.

Konfiskata i odzyskanie dzieł sztuki

W 1977 roku włoski rząd skonfiskował jego kolekcję prac Bacona, jednak po długiej batalii prawnej Ponti odzyskał swoje dzieła. Wartość jego kolekcji potwierdziły późniejsze aukcje – w 2007 roku obraz Bacona z jego zbiorów sprzedano za rekordową kwotę 14,2 miliona funtów.

Kontrowersje i skandale związane z Carlo Pontim

Konflikty z władzami faszystowskimi

Na początku swojej kariery Ponti doświadczył problemów z reżimem faszystowskim. Został nawet na krótko uwięziony za produkcję filmu „Piccolo mondo antico”, który został uznany za podważający relacje Włoch z nazistowskimi Niemcami.

Zarzuty o przemyt i wyrok

W 1979 roku Carlo Ponti został zaocznie skazany przez włoski sąd za rzekomy przemyt pieniędzy i dzieł sztuki. Było to jedno z najpoważniejszych wyzwań prawnych w jego życiu.

Uniknięcie ekstradycji i oczyszczenie z zarzutów

Dzięki francuskiemu obywatelstwu Ponti uniknął ekstradycji. Po długotrwałej batalii prawnej, w 1990 roku został całkowicie oczyszczony ze wszystkich zarzutów, co zakończyło ten kontrowersyjny rozdział jego życia.

Ciekawostki z życia Carlo Pontiego

Próby porwania

W 1975 roku Carlo Ponti stał się celem dwóch nieudanych prób porwania, co świadczyło o zagrożeniach związanych z jego pozycją i majątkiem.

Relacje z Federico Fellinim

Mimo że Ponti był producentem przełomowego filmu „La Strada”, Federico Fellini po latach umniejszał jego rolę w powstaniu dzieła, co rzuca ciekawe światło na ich współpracę.

Pseudonim „Sophia Loren”

Pseudonim „Sophia Loren” dla Sofii Lazzaro został wymyślony w 1952 roku przez przyjaciela Pontiego, Goffredo Lombardo, ponieważ uznano, że jej prawdziwe nazwisko było zbyt trudne dla międzynarodowej publiczności. Pseudonim ten okazał się kluczowy dla globalnej sławy aktorki.

Miejsce pochówku

Po śmierci Carlo Pontiego, jego ciało spoczęło w rodzinnym grobowcu w jego rodzinnej miejscowości Magenta w Lombardii, symbolicznie łącząc go z miejscem jego narodzin.

Kluczowe daty w karierze

• 1940: Produkcja filmu „Piccolo mondo antico”, pierwsza próba stworzenia przemysłu filmowego w Mediolanie.
• 1950–1956: Owocny duet producencki z Dino De Laurentiisem, produkcja ponad 80 filmów.
• 1951: Poznanie Sofii Lazzaro (późniejszej Sophii Loren).
• 1952: Produkcja pierwszego włoskiego filmu kolorowego „Toto a colori”.
• 1954: Zdobycie Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny za „La Stradę”.
• 1954: Nagroda Międzynarodowa na festiwalu w Cannes za „Karuzelę neapolitańską”.
• 1960: Produkcja filmu „Matka i córka”, za który Sophia Loren zdobyła Oscara.
• 1965: Nominacja do Oscara za najlepszy film za „Doktor Żywago”.
• Lata 60.: Intensywna produkcja filmów Nowej Fali we Francji.
• 1996: Uhonorowanie Kawalerem Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoch.

Najważniejsze produkcje Carlo Pontiego

Carlo Ponti Sr. pozostawił po sobie trwałe dziedzictwo jako producent filmowy, który nie tylko współtworzył arcydzieła kina, ale także kształtował kariery największych gwiazd i wspierał rozwój kinematografii na arenie międzynarodowej. Jego życie, pełne sukcesów artystycznych, wyzwań prawnych i osobistej determinacji, stanowi inspirujący przykład wpływu jednego człowieka na świat sztuki filmowej.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Carlo_Ponti