Romy Schneider: Miłość z Alainem Delonem i tragiczny koniec

28

Romy Schneider, urodzona jako Rosemarie Magdalena Albach 23 września 1938 roku w Wiedniu, była jedną z najwybitniejszych europejskich aktorek, której kariera rozciągnęła się na blisko trzy dekady. Znana z roli cesarzowej Sissi w kultowej trylogii, z czasem zdołała zerwać z tym wizerunkiem, stając się ikoną francuskiego kina. Jej życie osobiste, naznaczone burzliwymi związkami, w tym intensywną relacją z Alainem Delonem, oraz głębokimi tragediami, wpłynęło na jej artystyczną drogę. Na [miesiąc 2024] roku aktorka miałaby 85 lat. Pozostawiła po sobie bogate dziedzictwo filmowe i niezapomniany wkład w sztukę aktorską.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na [miesiąc 2024] roku miałaby 85 lat.
• Żona/Mąż: Nie dotyczy (aktorka).
• Dzieci: Syn David Christopher (z Harrym Meyenem) i córka Sarah (z Danielem Biasinim).
• Zawód: Aktorka.
• Główne osiągnięcie: Ikona europejskiego kina, znana z roli cesarzowej Sissi oraz licznych ról w filmach francuskich i niemieckich.

Podstawowe informacje

Dane osobowe i pochodzenie

Rosemarie Magdalena Albach, szerzej znana jako Romy Schneider, przyszła na świat 23 września 1938 roku w Wiedniu. Aktorka urodziła się w okresie tuż po Anschlussie Austrii do III Rzeszy. Od początku swojej kariery artystycznej posługiwała się pseudonimem Romy Schneider, choć jej pełne nazwisko to Rosemarie Magdalena Albach-Retty. Pochodziła z rodziny o silnych tradycjach aktorskich; jej ojciec, Wolf Albach-Retty, był cenionym aktorem w wiedeńskim Volkstheater, a matka, Magda Schneider, popularną gwiazdą niemieckiego kina muzycznego.

Podwójna tożsamość narodowa

Romy Schneider posiadała unikalną podwójną tożsamość narodową, która odzwierciedlała jej wszechstronność artystyczną. Była ceniona zarówno w rodzimych Niemczech, jak i we Francji, gdzie zdobyła miano ikony kina. Jej kariera rozwijała się w dwóch głównych nurtach: od dziecięcej gwiazdy niemieckiego kina „Heimatfilm” po uznaną artystkę francuskiej kinematografii. Ta dualność pozwalała jej na eksplorowanie różnorodnych ról i budowanie złożonego wizerunku.

Miejsce spoczynku

Ostatnie spoczynek Romy Schneider znalazła w miejscowości Boissy-sans-Avoir we Francji. Na jej nagrobku widnieje jej rodowe nazwisko, Rosemarie Albach, stanowiące subtelne nawiązanie do jej korzeni, które zawsze pozostawały ważną częścią jej tożsamości, niezależnie od międzynarodowej sławy.

Rodzina i życie prywatne

Rodzina o tradycjach aktorskich

Romy Schneider wywodziła się z rodziny głęboko zakorzenionej w świecie sztuki. Jej ojciec, Wolf Albach-Retty, był czołowym aktorem w wiedeńskim Volkstheater, a matka, Magda Schneider, odnosiła sukcesy jako gwiazda filmów muzycznych. Wychowana w artystycznym środowisku, od najmłodszych lat była blisko związana z branżą filmową, co w naturalny sposób ukierunkowało jej własną ścieżkę kariery. Matka aktywnie wspierała jej debiut aktorski.

Relacja z ojczymem

Po rozwodzie rodziców, pieczę nad karierą Romy Schneider przejął jej ojczym, Hans Herbert Blatzheim. Z biegiem czasu aktorka oskarżała go jednak o niewłaściwe zachowania, co stanowiło mroczny aspekt jej wczesnych doświadczeń i relacji rodzinnych. Te trudne przeżycia mogły mieć wpływ na jej późniejsze postrzeganie bliskości i zaufania.

Związek z Alainem Delonem

Jednym z najbardziej medialnych i burzliwych związków w życiu Romy Schneider był jej romans z francuskim aktorem Alainem Delonem. Para poznała się w 1958 roku na planie filmu „Christine” i ich miłość szybko przeniosła się poza ekran. Związek ten skłonił Romy do opuszczenia Niemiec i przeprowadzki do Paryża. Mimo zaręczyn w 1959 roku, ich relacja zakończyła się w 1964 roku, gdy Delon podjął decyzję o rozstaniu. Ten intensywny romans przez lata fascynował opinię publiczną.

Małżeństwa i dzieci

Romy Schneider dwukrotnie wyszła za mąż. W lipcu 1966 roku poślubiła niemieckiego reżysera Harry’ego Meyena, z którym doczekała się syna, Davida Christophera. Niestety, ich wspólna historia zakończyła się tragicznie. W tym samym roku, tuż po pierwszym ślubie, aktorka poślubiła swojego sekretarza, Daniela Biasiniego, z którym miała córkę, Sarah. David Christopher był jej pierworodnym synem, a Sarah Biasini jej jedyną córką.

Dzieci Romy Schneider:

• David Christopher (syn z Harrym Meyenem)
• Sarah (córka z Danielem Biasinim)

Liczne romanse

Życie uczuciowe Romy Schneider było niezwykle intensywne i obfitowało w liczne romanse. Wśród jej partnerów znaleźli się znani i wpływowi mężczyźni. Aktorka była łączona między innymi z kanclerzem Willy Brandtem, reżyserem Loui Malle, a także z artystą Sammym Davisem Jr. Jej romanse z cenionymi aktorami, takimi jak Bruno Ganz czy Jean-Louis Trintignant, dodatkowo podkreślały jej status jako jednej z najbardziej pożądanych kobiet epoki.

Kariera zawodowa

Debiut w wieku 15 lat

Swoją karierę filmową Romy Schneider rozpoczęła w bardzo młodym wieku, debiutując w 1953 roku w filmie „Kiedy znów zakwitną białe bzy”. W tym pierwszym występie, pod nazwiskiem Romy Schneider-Albach, partnerowała swojej matce, Magdzie Schneider. Ten debiut zapoczątkował drogę do międzynarodowej sławy i ugruntował jej pozycję w świecie filmu.

Fenomen trylogii „Sissi”

Prawdziwy przełom w karierze Romy Schneider nastąpił wraz z rolą cesarzowej Elżbiety Bawarskiej w filmie „Sissi” (1955). Ogromny sukces pierwszej części zaowocował dwiema kontynuacjami, które uczyniły ją ulubienicą publiczności i ikoną kina. Jednakże, mimo olbrzymiej popularności, rola ta stała się dla aktorki artystycznym obciążeniem, które przez lata starała się przezwyciężyć.

Współpraca z Luchino Viscontim

Kluczowym momentem w przełamywaniu dotychczasowego wizerunku scenicznego Romy Schneider była współpraca z wybitnym reżyserem Luchino Viscontim. W 1961 roku aktorka zadebiutowała na deskach teatralnych w sztuce „Szkoda, że jest nierządnicą”. Praca pod batutą mistrza pozwoliła jej zaprezentować nowe, głębsze oblicze aktorskie, odchodząc od stereotypu słodkiej dziewczyny.

Kariera w Hollywood

W połowie lat 60. XX wieku Romy Schneider otworzyła nowy rozdział swojej kariery, podbijając Hollywood. Wystąpiła w kilku amerykańskich produkcjach, które spotkały się z dużym zainteresowaniem. Zagrała u boku Jacka Lemmona w komedii „Dobra żona” (1964), a także w filmie „Co słychać, koteczku?” (1965), dzieląc ekran z gwiazdami takimi jak Peter O’Toole i Woody Allen. Te role potwierdziły jej międzynarodowy status i wszechstronność.

Ikona francuskiego kina lat 70.

Lata 70. XX wieku to okres, w którym Romy Schneider ugruntowała swoją pozycję jako jedna z najważniejszych postaci francuskiego ekranu. Szczególnie ważna okazała się współpraca z reżyserem Claude’em Sautetem, który obsadził ją w swoich docenionych filmach. Występy w takich produkcjach jak „Okruchy życia” (1970) czy „Cezar i Rozalia” (1972) przyniosły jej uznanie krytyków i publiczności, umacniając jej pozycję jako symbolu europejskiego kina.

Ostatni film

Ostatnim znaczącym dziełem w bogatej filmografii Romy Schneider była rola w filmie „Nieznajoma z Sans-Souci” (oryg. „La Passante du Sans-Souci”), który miał swoją premierę w 1982 roku. Ten film, będący zarazem jej ostatnim występem przed śmiercią, zamknął niemal trzy dekady jej niezwykłej kariery aktorskiej, pozostawiając po sobie trwały ślad w historii kina.

Kariera: Kluczowe etapy

Debiut i rola w „Sissi”

Debiut Romy Schneider miał miejsce w 1953 roku w filmie „Kiedy znów zakwitną białe bzy”, gdzie wystąpiła u boku swojej matki. Jednak to rola cesarzowej Elżbiety Bawarskiej w trylogii „Sissi” (1955) przyniosła jej międzynarodową sławę i status gwiazdy. Choć rola ta stała się jej znakiem rozpoznawczym, dla samej aktorki bywała artystycznym ciężarem, z którego z trudem się wyzwalała.

Przełamywanie wizerunku

Ważnym etapem w karierze Romy Schneider była współpraca z Luchino Viscontim. W 1961 roku zadebiutowała na scenie w sztuce „Szkoda, że jest nierządnicą”. Ta współpraca pomogła jej zerwać z wizerunkiem słodkiej dziewczyny i pokazać szersze spektrum aktorskich możliwości, otwierając drzwi do bardziej złożonych ról.

Sukcesy międzynarodowe

W połowie lat 60. Romy Schneider z sukcesem podbiła Hollywood, grając w takich produkcjach jak „Dobra żona” (1964) czy „Co słychać, koteczku?” (1965). W latach 70. stała się ikoną francuskiego kina, dzięki kluczowym rolom w filmach Claude’a Sauteta, m.in. „Okruchy życia” (1970) i „Cezar i Rozalia” (1972), potwierdzając swój status jednej z najważniejszych europejskich aktorek.

Nagrody i osiągnięcia

Podwójny triumf na gali Cezarów

Romy Schneider trzykrotnie zdobyła nagrodę Cezara dla najlepszej aktorki, co stanowi dowód jej wybitnego talentu i uznania w środowisku filmowym. Pierwszy raz uhonorowano ją za rolę w filmie „Najważniejsze to kochać” (1975). Sukces ten powtórzyła w 1978 roku za wybitny występ w „Prostej historii”, umacniając swoją pozycję jako jednej z czołowych aktorek swojego pokolenia.

Uznanie międzynarodowe

Poza francuskimi nagrodami, Romy Schneider cieszyła się znaczącym uznaniem na arenie międzynarodowej. W 1963 roku otrzymała nagrodę Étoile de Cristal dla najlepszej aktorki zagranicznej za przejmującą rolę w „Procesie” Orsona Wellesa. Była również nominowana do Złotego Globu za swój udział w filmie „Kardynał”, co świadczy o jej szerokim zasięgu i wpływie na światową kinematografię.

Nagrody i wyróżnienia Romy Schneider:

• Nagroda Cezara dla Najlepszej Aktorki za „Najważniejsze to kochać” (1975)
• Nagroda Cezara dla Najlepszej Aktorki za „Prostą historię” (1978)
• Nagroda Étoile de Cristal dla Najlepszej Aktorki Zagranicznej za „Proces” (1963)
• Nominacja do Złotego Globu za „Kardynał”

Kontrowersje i skandale

Manifest „Mieliśmy aborcję!”

6 czerwca 1971 roku Romy Schneider wzięła udział w odważnym akcie obywatelskiego nieposłuszeństwa, pojawiając się na okładce niemieckiego magazynu „Stern”. Wraz z 28 innymi kobietami publicznie przyznała się do przerwania ciąży, co w tamtych czasach było w Niemczech Zachodnich nielegalne. Ten manifest stanowił ważne wydarzenie w historii walki o prawa kobiet i podkreślił jej zaangażowanie w sprawy społeczne.

Incydent w talk-show

W 1974 roku podczas programu telewizyjnego „Je później der Abend” Romy Schneider wywołała sporą sensację. W trakcie rozmowy z prowadzącym, wyznała publicznie swoją fascynację jednym z gości – byłym włamywaczem bankowym, Burkhardem Driestem. Ten niecodzienny wywiad stał się przedmiotem wielu dyskusji i świadczył o jej otwartości i niekonwencjonalnym podejściu.

Zdrowie i tragedie

Tragiczna śmierć syna

Życie Romy Schneider było naznaczone głębokimi tragediami. W lipcu 1981 roku jej 14-letni syn, David Christopher, zginął w makabrycznym wypadku. Podczas próby przejścia przez ogrodzenie u dziadków, przebił tętnicę udową na ostrych prętach płotu. Śmierć ukochanego syna była dla aktorki ogromnym ciosem, który głęboko ją dotknął i wpłynął na jej dalsze życie.

Problemy z nerkami

Na kilka miesięcy przed śmiercią Romy Schneider przeszła poważną operację usunięcia nerki. Według relacji jej bliskich, ten zabieg znacząco osłabił jej serce, przyczyniając się do pogorszenia stanu zdrowia i podatności na dalsze komplikacje.

Okoliczności śmierci

29 maja 1982 roku Romy Schneider została znaleziona martwa w swoim paryskim mieszkaniu. Sędzia śledczy orzekł, że bezpośrednią przyczyną zgonu było zatrzymanie akcji serca. Jednakże, krążyły również spekulacje o możliwości samobójstwa, co dodawało tragedii jeszcze mroczniejszego wymiaru i podkreślało ciężar, jaki aktorka musiała dźwigać.

Warto wiedzieć: Tragiczna śmierć syna, Davida, w 1981 roku, a także problemy zdrowotne, w tym operacja usunięcia nerki, znacząco wpłynęły na stan psychiczny i fizyczny Romy Schneider w ostatnich latach jej życia, pozostawiając trwały ślad w jej biografii.

Ciekawostki

Opinie ikon mody

Słynna projektantka mody, Coco Chanel, darzyła Romy Schneider wielkim uznaniem, opisując ją jako „ostateczne wcielenie ideału kobiety”. Te słowa świadczą o jej wyjątkowej pozycji i wpływie nie tylko w świecie filmu, ale także w kontekście mody i stylu.

Dedykacja Almodóvara

Wybitny hiszpański reżyser Pedro Almodóvar, znany z takich filmów jak „Wszystko o mojej matce” (1999), częściowo zadedykował swój oscarowy film pamięci Romy Schneider. Jest to wyraz szacunku i uznania dla jej talentu i wpływu na kino europejskie i światowe.

Google Doodle

23 września 2020 roku, w 82. rocznicę jej urodzin, wyszukiwarka Google uczciła Romy Schneider specjalną grafiką (Doodle). Ta wirtualna laurka, wyświetlana w wielu krajach Europy, była przypomnieniem o jej dziedzictwie i znaczeniu w kulturze, podkreślając jej ponadczasową obecność.

Chronologia kariery Romy Schneider

• 1953: Debiut filmowy w „Kiedy znów zakwitną białe bzy”.
• 1955: Pierwsza część trylogii „Sissi”, która przyniosła jej międzynarodową sławę.
• 1961: Debiut teatralny pod kierunkiem Luchino Viscontiego, przełamanie dotychczasowego wizerunku.
• Lata 60.: Kariera w Hollywood, role w filmach „Dobra żona” (1964) i „Co słychać, koteczku?” (1965).
• Lata 70.: Ugruntowanie pozycji jako ikona francuskiego kina dzięki filmom Claude’a Sauteta, m.in. „Okruchy życia” (1970) i „Cezar i Rozalia” (1972).
• 1975: Zdobycie nagrody Cezara za rolę w filmie „Najważniejsze to kochać”.
• 1978: Drugi Cezar za wybitny występ w „Prostej historii”.
• 1982: Ostatni film – „Nieznajoma z Sans-Souci”, który stał się jej pożegnaniem z kinem.

Romy Schneider, pomimo osobistych tragedii i trudności życiowych, pozostawiła po sobie niezatarte dziedzictwo jako jedna z najznakomitszych europejskich aktorek. Jej kariera, pełna artystycznych wyzwań i sukcesów, a także życie naznaczone głębokimi emocjami, stanowi inspirujący przykład siły ducha i niezłomnego talentu, który na zawsze zapisał się na kartach historii kina.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Romy_Schneider